મુંબઈ હુમલામાં આતંકવાદીઓના ગોળીબાર વચ્ચે થયો હતો બાળકીનો જન્મ, પછી નામ રાખ્યું- ગોલી, પરિવાર જન્મદિવસ ઉજવતો નથી

મુંબઈ: 26 નવેમ્બર 2008ના રોજ આતંકવાદી હુમલાથી મુંબઈ ધ્રુજી ગયું હતું. 13 વર્ષ પહેલા જ્યારે પાકિસ્તાની આતંકી અજમલ કસાબ અને તેના સાથીઓ હૉસ્પિટલમાં ગોળીઓ વરસાવી રહ્યા હતા. આતંકીઓ દ્વારા લોકોને મોતને ઘાટ ઉતારવામાં આવી રહ્યા હતા. તે ગોળીબારની વચ્ચે એક નાનકડી કિલકારી ગુંજી ઉઠી હતી. એક પરિ જેવી બાળકીનો જન્મ થયો, જે મૃત્યુની ભયાનકતા વચ્ચે બધા માટે આશાનું પ્રતીક બનીને આવી. તેનું નામ ગોલી રાખવામા આવ્યું. ગોલીનો પરિવાર તેનો જન્મદિવસ ઉજવતો નથી. પરિવારના સભ્યો આ દિવસે હુમલામાં માર્યા ગયેલા લોકોને યાદ કરે છે. તે પણ એક યોગાનુયોગ છે કે ગોળીની નાની બહેન જયશ્રીનો પણ 13 ફેબ્રુઆરી 2010ના રોજ પુણેમાં જર્મન બેકરી બ્લાસ્ટના દિવસે જ જન્મ થયો હતો.

ગોલીની માતા વિજૂ કહે છે , તે દિવસ એસાંજે 7 વાગ્યા હતા. મને દુખાવો થઈ રહ્યો હતો. હું મારા પતિ લક્ષ્મણરાવની સાથે કામા હોસ્પિટલ જવા માટે નીકળી હતી. હોસ્પિટલ પહોંચ્યા ત્યારે ડોકટરે મને દાખલ કરી અને પતિને દવા લેવા માટે મોકલ્યા હતા. 9:30 વાગે મને ઉપરના માળે બીજા વોર્ડમાં લઈ જવામાં આવી. મારો દુખાવો વધી રહ્યો હતો. આ તરફ બહાર શું થઈ રહ્યું હતું તેની મને કાશી જ ખબર ન હતી. થોડીવાર બાદ અચાનક બ્લાસ્ટનો અવાજ સંભળાયો હતો.

વિજૂ કહે છે કે ત્યારે મને લાગ્યું હતું કે કદાચ ભારતે મેચ જીતતા લોકો ફટાકડા ફોડી રહ્યા હશે. ત્યારે જ મે ગોળીબાર થયાનો અવાજ સાંભળ્યો અને ડોકટર મને મૂકીને બહાર જતાં રહ્યા. પછી તો અફરાતફરી મચી ગઈ હતી. બધા આમ તેમ ભાગી રહ્યા હતા. 15-20 લોકો વોર્ડમાં અંદર આવી ગયા હતા. બધા જ ખૂબ જ ભયભીત થઈ ગયા હતા. કોઈ બારી તો કોઈ દરવાજો બંધ કરી રહ્યા હતા. ત્યારે કોઈએ કહ્યું કે વિજૂને લેબરવોર્ડમાં લઈ જાઓ.

આ તરફ મને ખૂબ જ પીડા થઈ રહી હતી, બીજી તરફ ધડાધડ ગોળીબાર થઈ રહ્યો હતો
વિજૂ કહે છે કે આ તરફ ધડધસ ગોળીબાર થઈ રહ્યો હતો, હું ખૂબ જ ભયભીત થઈ ગઈ હતી. હું મારો દુખાવો પણ સહન કરી શકતી ન હતી. હું જાણતી હતી કે બહાર કંઈક ખતરનાક થઈ રહ્યું છે. માટે હું બૂમો પણ પાડી શકતી ન હતી. હું મારી પીડાને સહન કરતી રહી અને કોઈન બૂમ પાડી ન હતી. ત્યારબાદ થોડીવાર સુધી ગોળીબાર ચાલુ રહ્યો અને આ દરમિયાન જ મારી પુત્રીનો જન્મ થયો. નર્સે બાળકીનો વજન કર્યો, અને બાદમાં તેને સુવડાવી દીધી હતી. 15-15 મિનિટ બાદ નર્સ આવી અને કહ્યું કે વીજુને નીચે ગાદલું પાથરીને સુવડાવી ડો. મને પલંગ પરથી નીચે સુવડાવી હતી. રૂમની લાઇટો બંધ કરી દેવામાં આવી હતી.

મારી સાથે મારો પાંચ વર્ષનો દીકરો પણ હતો. તે રૂમમાં અન્ય બીજી મહિલાઓ પહ હાજર હતી, જે CST સ્ટેશન પરથી ભાગીને આવી હતી. ઘણી બધી સિસ્ટર પણ હતી. મે એક સિસ્ટરનો હાથ પકડતો અને કહ્યું કે માનું ખેબ જ ગભરામણ થઈ રહી છે. હું ભગવાનને યાદ કરી રહી હતી. ક્યાંક આજે મારી અંતિમ દિવસ તો નથી. મે બધું ભગવાનને ભરોસે છોડી દીધું કે બચાવનારા પણ આપ છો અને જન્મ આપનારા પણ આપ જ છો.

મને લાગ્યું હતું કે ભારતની જીતની ખુશીમાં ફટાકડા ફોડી રહ્યા છે
ગોલીના પપ્પાએ જણાવ્યુ કે, ડોકટરે મને નેજીકની હોસ્પિટલમાંથી દવા લેવા માટે મોકલ્યો હતો. જેવો જ હું લિફ્ટ પાસે પહોંચ્યો કે ગોળીઓનો અવાજ સંભળાયો. મને પહેલા તો એવું લાગ્યું કે ભારતની જીતની ખુશીમાં લોકો ફટાકડા ફોડી રહ્યા હશે. મે ચોકીદારને કહ્યું કે મારે દવા લેવા માટે બહાર જવું છે, જલ્દી જ આવી જઈશ, પરંતુ લિફ્ટ મને લીધા વિના જ જતી રહી. ત્યાર બાદ હું સીડીઓથી જવા લાગ્યો. રસ્તામાં જ મે એક ભયજનક દ્રશ્ય જોયું કે લિફ્ટમેનને ગોળી વાગી હતી અને તેના પેટમાંથી લોહી વહી રહ્યું હતું. તેનું મૃત્યુ થઈ ગયું હતું.

જ્યારે હું થોડે આગળ ચાલ્યો કે જાણવા મળ્યું કે ચોકીદારને પણ ગોળી વાગી છે અને તે પણ મોતને ભેટયો છે. હું ખૂબ જ ગભરાઈ ગયો હતો. ભયભીત થઈ ગયો હતો. હું સીડીઓ દ્વારા ધીરે ધીરે ઉપર જવા લાગ્યો હતો. મેં બધાને કહ્યું કે બહાર ભારે ફાયરિંગ થઈ રહ્યું છે. મે બધાને કહ્યું કે તમામ લોકો એક વોર્ડની અંદર જતાં રહો. આતંકીઓને અંદર આવતા અટકાવવા માટે દરવાજા સામે ઘણાબધા બેડ લગાવી દીધા હતા. ત્યારબાદ હું બારીમાંથી બહાર જોયું કે ત્યાં શું થઈ રહ્યું છે.

આ રીતે દિકરીનું નામ ગોલી પડ્યું
વિજૂ કહે છે કે મારી ડિલીવરી પછી CST સ્ટેશનથી આવેલી મહિલા ગોળીબાર અંગે વાત કરી રહી હતી. હું ડરી રહી હતી. જ્યારે મે દિકરીને દૂધ પાયું ત્યારે તેને જોઈ ગણી ખુશ થઈ. ત્યારે ડોક્ટર અને નર્સે મને પુછ્યું કે વિજૂ તે કંઈ ગુમાવ્યું તો નથી ને? મેં ના પાડી. ત્યારે તેઓએ મને સફરજન ખાવા માટે આપ્યા અને કહ્યું કે આ ખાઈ લે અને દિકરીને દૂધ પિવડાવી દે. તેઓએ કહ્યું કે આ ગાળીબાર વચ્ચે જન્મી છે તો તેનું નામ ગોલી રાખી દો. ત્યારથી લોકો તેને ગોલી કહીને બોલાવે છે. ઘણા લોકો તેને એક-47 પણ કહે છે.

કલેક્ટર બનવા ઈચ્છું છું
​​​​​​​ગોલીએ કહ્યું હતું કે આંતકવાદીઓના હુમલા વચ્ચે જન્મી છું આથી નામ ગોલી પડ્યું છે. ત્યારથી બધા લોકો મને ગોલી કહે છે. મને આ નામ સામે કોઈ વાંધો નથી. હું હાલ 8માં ધોરણમાં ભણું છું. મોટી થઈને કલેક્ટર બનવા ઈચ્છુ છું. પરંતુ માતા-પિતા કહે છે કે આર્મીમાં જોડાજે. મોટી થઈને ગરીબોની સેવા કરવા ઈચ્છું છું.

error: Content is protected !!